Wczesnym wieczorem 21 sierpnia b.r. mieszkaniec Kowali Oleckich, miejscowości leżącej niedaleko granicy z Obwodem Kaliningradzkim, zaobserwował tajemniczy czarny obiekt w kształcie litery „M”, który sunął po niebie. Obiekt sunął w niewielkiej odległości od światka. Na jego ramionach rozmieszczone było 7 bladożółtych świateł. Poruszający się w zupełnej ciszy obiekt był matowo czarny i jak mówi świadek, zdawał się być zupełnie płaski...
 

Wczesnym sierpniowym wieczorem p. Tomasz wyszedł na podwórze swojego domu. Podszedł do samochodu, aby wyjąć z niego zostawioną tam wcześniej kurtkę .Gdy zamykał drzwi, spojrzał na rozgwieżdżone niebo. To, co zobaczył spowodowało, że przeszedł go dreszcz. Na niebie tuż nad drzewami zobaczył czarny obiekt w kształcie litery „M”, który sunął po niebie.

MIEJSCE I OKOLICZNOŚCI OBSERWACJI OBIEKTU

Obserwacja miała miejsce 21 sierpnia 2009 w Kowalach Oleckich około godziny 21:40. Kowale Oleckie to miejscowość położona w północno - wschodniej części Mazur. Od granicy z Obwodem Kaliningradzkim dzieli je niespełna 30 km.

Miejscem z którego p.Tomasz obserwował obiekt, był teren jego podwórka obok domu. W tym miejscu należy dodać, że świadek zdarzenia – Tomasz Skorupski od wielu lat należy do grona osób zainteresowanych wszelkimi niezwykłymi zjawiskami. Parę lat wcześniej udało mu się sfilmować przelot NOL- a podczas burzy. W swojej kolekcji ma on także wiele zdjęć z dziwnymi obiektami i światłami. Z racji swoich zainteresowań i doświadczeń o wiele częściej niż zwykli ludzie spogląda on w niebo w poszukiwaniu czegoś niezwykłego. Tego wieczoru było podobnie. Około godziny 21:40 p.Tomasz wyszedł na podwórko przed swoim domem. Pogoda była bezwietrzna, niebo bezchmurne. Wokół panowała cisza, przerywana tylko cykaniem świerszczy. Było już dość ciemno; w tym dniu Słońce zaszło o godz. 19:49. Po wyjęciu z samochodu kurtki, której zapomniał zabrać, swoim zwyczajem spojrzał w niebo i... znieruchomiał. Na wysokości ok. 60-70 metrów spostrzegł lecący sporych rozmiarów czarny obiekt.

WYGLĄD OBIEKTU

Obiekt swoim kształtem przypominał obróconą o 90 stopni wielką literę „M” ( lub też „W” – ale zostańmy przy skojarzeniu świadka). Obiekt poruszał się, a raczej sunął po niebie, z zachodu na wschód. Odległość do obiektu p.Tomasz ocenił na około 100 – 120 metrów. Sam obiekt był koloru głębokiej matowej czerni, o przybliżonych wymiarach około 10 x 7 metrów. Pan Tomasz odniósł wrażenie, że obiekt pomimo swoich rozmiarów był zupełnie płaski „jak kartka papieru” (określenie świadka). Na swoich ramionach miał symetrycznie rozmieszczone 7 bladożółtych świateł, nieco ciemniejszych od widocznych gwiazd. Pozostała część czarnych ramion była nieprzeźroczysta – nie było poprzez nie widać gwiazd. Obiekt poruszał się z prędkością ok. 80 km/h, nie wydając przy tym żadnego, nawet najmniejszego dźwięku.

Świadek początkowo określił czas przelotu obiektu w polu jego widzenia na około 1 minutę. Jednak w trakcie przeprowadzonej wizji lokalnej, biorąc pod uwagę prędkość obiektu, jego wysokość i warunki terenowe – czas ten nie mógł wynieść więcej niż 20 – 25 sekund. Ten czas wystarczył jednak p.Tomkowi na zapamiętanie wielu szczegółów na tyle, aby sporządzić dość dokładny szkic.

REFLEKSJE ŚWIADKA

Podczas swojej obserwacji świadek odczuwał – jak sam przyznaje – przede wszystkim ciekawość. Odczucie strachu pojawiło się u niego dopiero po całym zdarzeniu. W trakcie tej krótkiej obserwacji świadek nie zawahał się przebiec kilku metrów w kierunku obiektu, gdy ten oddalał się, bo pozwoliło mu to na nieznaczne wydłużenie czasu obserwacji.

Pan Tomasz nie zauważył, żeby zdarzenie wywarło jakiś wpływ na zwierzęta (pies i koty) znajdujące się w obejściu. Podkreślaną cechą zdarzenia była niezwykła cisza, panująca podczas obserwacji, której nie „uszanowały” tylko cykające świerszcze.

Zaraz po zdarzeniu świadek pobiegł do domu, opowiadając domownikom o swoim przeżyciu. Chwilę potem sporządził też powyższy szkic. Nieco później udał się ponownie na podwórze i obszedł najbliższą okolicę w poszukiwaniu ewentualnych innych świadków zdarzenia.

Rysunek wykonany przez świadka tuż po dokonaniu obserwacji

Rekonstrukcja obserwacji (dla lepszej widoczności użyto zdjęcia miejsca spotkania z obiektem wykonanego za dnia)