Pracujący w Peru naukowcy z Niemiec odkryli, że znajdujące się w Nazca linie mogły służyć rytualnym marszom, a ponadto były one poddawane przez tamtejszy lud ciągłym zmianom. Co jednak z bardziej skomplikowanymi rysunkami znajdującymi się na płaskowyżu?

Powstałe w starożytności skomplikowane geometryczne wzory nakreślone na powierzchni pustyni w Peru przez długi czas uważane były za wiadomości do bogów, przedstawicieli pozaziemskich cywilizacji czy też stosowano je w oznaczeniach ciał niebieskich. Najnowsze badania geoglifów wskazują jednak, że mogły one służyć do modlitewnych „spacerów”.

Rysunki z Nazca to kolekcja linii, wielkich trapezów oraz wyobrażeń ludzi, zwierząt i roślin leżących na pustyni w odległości 400 km na południe od stolicy kraju, Limy. Naukowcy wierzą, ze powstały one miedzy 400 r. p.n.e. VII wiekiem naszej ery poprzez usunięcie warstwy czerwonawych kamieni i odsunięciu jaśniejszego piaszczystego podłoża.

Tomasz Gorka z Uniwersytetu w Monachium badał pięć kompleksów naziemnych rysunków w pobliżu miasta Palpa, skupiając się w szczególności na trapezoidalnych strukturach, które znajdują się na tamtejszych wyżynach. Zmierzył także anomalie w ziemskim polu magnetycznym spowodowane zmianą gęstości gleby na różnych głębokościach. Korzystając z ręcznych czujników grupa zbadała cały mierzący ok. 60 hektarów obszar.

Niedawno agencje informowały z kolei o zniszczeniach, jakie w rejonie poczyniły deszcze.

- We wnętrzu trapezoidalnych struktur natrafiliśmy na inne linie, niewidoczne z powietrza – powiedział Gorka. Geoglify widoczne dziś są ostatnim ze stadiów długotrwałego procesu konstrukcji, w czasie którego cały kompleks rysunków był uzupełniany innymi, remodelowany, niszczony lub zamieniany nowymi rysunkami – dodaje.

Niektóre z linii posiadają silniejsze pole magnetyczne niż inne, co skłoniło Gorkę oraz Karstena Lamberta do wniosku, że ziemia pod nimi została ubita przez ludzi przechodzących w przód i tył w czasie rytualnych modlitw.

- Aktywność ta łączyła się blisko z umieszczaniem wzdłuż linii ceramicznych naczyń, prawdopodobnie z ofiarami – mówi Lambers.

Hipoteza o wydeptywaniu znaków na ziemi w czasie rytuałów odnosi się do linii, jakie znajdujemy w Nazca, bowiem trudno uznać, aby tłum w wyniku spontanicznej reakcji był w stanie stworzyć znajdujące się tam wizerunki zwierząt i ludzi. Mimo to wydaje się prawdopodobne, że technika tworzenia bardziej skomplikowanych wizerunków miało źródło w modlitewnych marszach po pustynnych ścieżkach. Choć dzięki autorom takim, jak Daniken linie i rysunki z Nazca wydają się być niektórym czymś „nie z tej Ziemi”, pewne jest, że stworzyli je ludzie. Mimo to zamiary twórców tych geoglifów, jak i hipoteza mówiąca o tym, że można je oglądać jedynie z powietrza, dodają Nazca kontrowersji.

INFRA
Na podstawie: NewScientist.com
Zobacz także: Nazca - lądowisko bogów